به گزارش تور مسافرتی، ثبت جهانی روستاهای سهیلی، کندلوس و شفیع آباد نشان دهنده تلفیق میراث فرهنگی، حفاظت محیط زیست و توسعه اقتصادی جامعه محلی است پس لازم است این روستاها بشکل موزه های زنده مدیریت شوند.
خبرگزاری مهر _ گروه جامعه؛
در نشستی رسمی از جانب سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) در شهر هانجو چین، سه روستای ایرانی سهیلی (قشم)، کندلوس (مازندران) و شفیع آباد (کرمان) با تاکید بر ظرفیتهای بومی و گردشگری پایدار، به شبکه جهانی روستاهای گردشگری پیوستند و نام ایران را در سطح بین المللی مطرح نمودند. این انتخاب نتیجه بررسی پرونده هشت روستا از استانهای اردبیل، قشم، لرستان، آذربایجان غربی، یزد، مازندران، البرز و کردستان بود که با شاخص هایی مانند جاذبه های گردشگری، پایداری محیط زیستی، طرح های حفاظتی، حضور زنان و جوانان در فعالیتهای گردشگری، زیرساخت ها و حکمرانی محلی، به UNWTO ارسال شده بودند.
معرفی سه روستای برتر
سهیلی قشم: نماد گردشگری سبز جنوب ایران است. مردم روستا با جایگزینی آلاچیق های شناور کم صدا به جای قایق های موتوری از جنگل های حرا حفاظت می کنند، زنان و کودکان با پرورش بذر حرا هزاران نهال کاشته اند و جشنواره ها، بازارچه های محلی و رستوران های دریایی، سهیلی را به پایتخت گردشگری خوراک جنوب ایران تبدیل نموده است. کندلوس مازندران: با تشکیل موزه مردم شناسی و محورهای گردشگری ادبی، فرهنگ و هنر بومی را احیا کرده است و نمونه ای از گردشگری فرهنگی جامعه محور است. شفیع آباد کرمان: روستایی تاریخی در حاشیه بیابان لوت که با مرمت قلعه، کاروانسرا و حفظ زیست بوم کویری، پیوند گردشگری، تاریخ و محیط پایدار را به معرض نمایش گذاشته است.
ثبت این سه روستا نشان داده است ایران می تواند نمونه های موفق گردشگری پایدار و جامعه محور را در زمینه بین المللی معرفی نماید. به قول انوشیروان محسنی بندپی، معاون گردشگری کشور شاخصهای مهم شامل پایداری اجتماعی، ظرفیت اقتصادی، محافظت از محیط زیست، خدمات گردشگری کامل و مشارکت پررنگ زنان و جوانان است. همینطور به قول وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، سیدرضا صالحی امیری، این انتخاب «تجلی خرد ایرانی در توسعه پایدار، محافظت از میراث و مشارکت مردم در آینده سازی کشور» است و سهیلی قشم را به الگوی گردشگری تالابی و سبز در خلیج فارس تبدیل نموده است.
بعد از ثبت جهانی چه کار باید کرد؟
حال کارشناسان و مسؤلان اعتقاد دارند ثبت جهانی تنها شروع یک مسیر بلند مدت است و اقداماتی نیز باید صورت گیرد همچون مدیریت ظرفیت گردشگران و پیشگیری از لطمه به محیط زیست و بافت روستا، توسعه آموزش های گردشگری و مهارت های محلی برای مردم، پایش مداوم شاخصهای زیست محیطی و فرهنگی برای حفظ استانداردهای UNWTO، ایجاد زیرساخت های پایدار، همچون انرژی تجدیدپذیر، آب بهینه و حمل و نقل سبز و تدوین نقشه ملی گردشگری روستایی ایران برای تثبیت دستاوردها و بهره برداری از «مثلث گردشگری پایدار ایران».
آنها پیشنهاد می کنند برای تثبیت این دستاوردها، طرحی با عنوان نقشه ملی گردشگری روستایی ایران تدوین شود تا مسیر توسعه متوازن، از شمال تا جنوب، هم جهت با معیارهای UNWTO جلو برود. احمد محیط طباطبایی رئیس ایکوم ایران تاکید کرده است که روستاهای ثبت جهانی نباید فقط به فضاهای نمایشی یا شهرک های بی هویت تبدیل شوند. این روستاها به عنوان موزه های زنده دیده شوند، جایی که زندگی واقعی جریان دارد و جامعه محلی نقش فعال ایفا می کند. محیط طباطبایی اخطار داده است که بازسازی ظاهری بدون مشارکت مردم، موجب فاصله گرفتن از اهداف اصلی یونسکو می شود و بر اهمیت نگاه دیجیتال و مشارکتی در معرفی روستاها تاکید کرده است. روستاهای ایرانی باید ش ع ار «جهانی بیندیشیم و محلی عمل کنیم» را مد نظر قرار دهند. یعنی مدیریت و توسعه گردشگری به دست خود مردم محلی صورت گیرد. حال که ثبت جهانی سه روستا، ایران را به عنوان نمونه ای موفق از گردشگری پایدار، فرهنگی و محیط زیست محور در جهان معرفی کرده است، باید بدانیم این موفقیت زمانی ماندگار می شود که مردم روستاها همچنان نقش اصلی را در مدیریت گردشگری و محافظت از میراث فرهنگی و طبیعی ایفا کنند و توسعه، با احترام به ریشه های بومی ادامه یابد. به طور خلاصه مردم روستا با جایگزینی آلاچیق های شناور کم صدا به جای قایق های موتوری از جنگل های حرا حفاظت می کنند، زنان و کودکان با پرورش بذر حرا هزاران نهال کاشته اند و جشنواره ها، بازارچه های محلی و رستوران های دریایی، سهیلی را به پایتخت گردشگری خوراک جنوب ایران تبدیل کرده است. محیط طباطبایی اخطار داده است که بازسازی ظاهری بدون مشارکت مردم، باعث فاصله گرفتن از اهداف اصلی یونسکو می شود و بر اهمیت نگاه دیجیتال و مشارکتی در معرفی روستاها تأکید کرده است. روستاهای ایرانی باید ش ع ار جهانی بیندیشیم و محلی عمل نماییم را مد نظر قرار دهند.
